Lato, będę tęsknić – proza Julii
Lipcu nie gniewaj się na nas Najpiękniejszą letnią impresją jest lekki wiatr, który przytula moje nogi. Jestem w krótkich spodenkach, stoję przy drodze, jedna bosa stopa w trawie, a druga…
„Biała Marianna” – rozmowa z artystką Agnieszką Mastalerz
Agnieszka Mastalerz jest absolwentką Pracowni Działań Przestrzennych Mirosława Bałki na Akademii Sztuk Pięknych w Warszawie (2018), była studentką Candice Breitz i Eli Cortiñas w Hochschule für Bildende Künste w Brunszwiku…
B jak brak – o „Babyteeth” i „Bezmatku”
W jaki sposób opowiadać o śmierci? Każda śmierć jest osobista, powstały już miliony historii o umieraniu i żałobie. Mimo to wiele z nich potrafi wyjątkowo zaintrygować i wymyka się schematom.…
„Bywają dni, kiedy jest mi smutno, gdy ludzie mówią, że jestem nieprawdziwa” – w świecie nowej cielesności
Na początku jeszcze intensywnie przykuwały moją uwagę. Ich ciała często pokryte są połyskującymi powłokami. Wyposażają je dodatkowe elementy o nieokreślonej funkcji, złożone z bliżej nieznanej materii. Sylwetki mogą być zbyt…
Matka (nie tylko) Polka
Są wakacje. Bawię się z dziećmi na podwórku. Z daleka widzę mamę, drobną kobietę, która wraca ze sklepu z torbami pełnymi zakupów. Podbiegam do niej, żeby zobaczyć jakie skarby kryją…
wykonałam niebezpieczny ruch – poezja Ewy
atak radości moją nogę oblazły mrówki, więc skończyłamanalizować siebie i patrzę na nie, nie widać ich.albo są, w jakimś równoległym świecie, do którego nie mamdostępu, bo nie jest mi potrzebny…
Serialowa piątka Netflixa 2020
Nieszczęsny rok 2020 dobiegł końca. Nie był on zbyt owocny w premiery filmowe, ale niektóre branże dawały sobie radę, pomimo nieciekawej sytuacji. Pewnie serialomaniacy byli zawiedzeni przesuniętymi datami premier oraz…
Nie dajcie się uciszyć – punk rock i dziewczyny
Pisanie tego tekstu było nie lada wyzwaniem. A to dlatego, że trudno upchnąć kilkadziesiąt lat muzyki w tak krótkiej formie. Poruszam także niezwykle ważną kwestię zderzenia ruchu feministycznego z muzyką,…
Pozbyłam się dwóch worków miłości
Łatwiej jest mi widzieć świat w czerni i bieli. Prościej wtedy zamyka się go w kadr. Nie budzi wątpliwości. Stawia ostre kreski. Wreszcie wydaje się choć odrobinę bardziej zrozumiały. A…
Obcinka
– Czemu pani ścięła te włosy? – spytała ze zgrozą. Zawstydziłam się bardziej niż zwykle. Codzienne wstydzenia napływały wtedy, gdy los – jak również wyświetlacz w osiedlowym markecie – kierował…



